Vanavond speelt Ajax tegen Juventus in Turijn. Ik dicht ze niet al te veel kansen toe na het verlies vorige week, maar gek genoeg kan het me deze keer niet eens zo gek veel schelen.
Vandaag op bezoek geweest bij Mister Green. Daar lopen ze voorop in de ontwikkeling van groene mobiliteitsconcepten.
Zo verkopen ze, naast Segways en elektrische scooters, ook elektrische auto’s. Aan mij de eer om, op uitnodiging van directeur Mark Schreurs, een proefrit te maken in de Tazzari Zero. En het moet gezegd; wat een cool ding. De wegligging is perfect, de acceleratie om van te watertanden én: hij is 100% elektrisch! Dat is dus wel eventjes wat anders dan die hybride rommel van Toyota.
De actieradius is maar liefst 140 km. Maar het allermooiste moet nog komen: woon je in Amsterdam en schaf je er één aan, dan geeft de gemeente je een tweetal cadeautjes die niet misselijk zijn:
Dat is in een land waar zowel parkeerdruk als benzineprijzen de pan uit rijzen, nogal bijzonder te noemen.
Zo zie je maar, duurzaam kan ook cool zijn. En in dit geval nog verdomd handig ook. Meer informatie? www.mistergreen.nl
Ik heb een Macbook. Een iPhone. Een iPod. Een Apple TV. Een Magic Mouse. Een draadloos netwerk via Airport. Je kunt wel stellen dat ik fan ben van Apple producten.
Toen twee weken geleden de iPad werd aangekondigd, stond ik echter niet te juichen. Maar dat zegt niet zoveel. Over het algemeen ben ik ALTIJD sceptisch als er iets nieuws uitkomt.
Immers, wat moet ik met een apparaat dat van alle bovenstaande producten een beetje kan? Ik zag het weer eens niet. Maar ik ben om. Ze hebben me. Het enige dat er voor nodig was, was een pr-praatje van Wired magazine. De mogelijkheden van het apparaat ten maximale benut.
Magazines downloaden en op de bank lezen. Maar dan in rich-media, ipv inkt.
Natuurlijk, dat het ding een e-reader is, is niet nieuw. Maar ik blijf voorlopig nog even hangen in het bestellen van gewone boeken (voor hoe lang nog…).
Nou goed. Genoeg tijd verspild. Op naar de States om dat kreng te kopen.
We zitten in de week van het treffen met een oude bekende, Juventus. Dit zijn de wedstrijden waar je hart sneller van gaat kloppen. Als supporter leef je hiernaartoe.
Dan vind ik het moeilijk te verkroppen dat spits Marko Pantelic een potje gaat zitten zeiken over zijn salaris. Gelukkig heb ik een column. En kan ik het even lekker van me af tikken.
Gisteren verscheen er weer een nieuwe column van mijn hand op Ajax Life.
Diverse landelijke media zagen in de overwinning van Ajax tegen Twente een reden om, twaalf wedstrijden voor het einde van het seizoen, met een resterend programma te komen.